Kintsugi is een traditionele Japanse reparatietechniek die al meer dan 500 jaar wordt doorgegeven. In plaats van de littekens van een gebroken stuk te verbergen, laat deze methode ze juist met goud stralen — een unieke Japanse esthetiek die schoonheid vindt in het onvolmaakte en het vergankelijke.
We hebben 20 citaten geselecteerd, uit Japanse literatuur en boeken en citaten van buitenlandse auteurs, waarin je de ‘wabi-sabi’ voelt die aan de basis van kintsugi ligt.
10 wabi-sabi-citaten die de Japanse geest van kintsugi uitdrukken
De schoonheid van kintsugi schuilt niet in perfectie, maar in ‘de tijd die gebroken is gebleven’. Het gevoel van wabi-sabi ontkent littekens en gebreken niet, maar is een typisch Japanse esthetiek die deze juist als charme accepteert. Hier hebben we 10 citaten verzameld die ‘stil doordringen’ en overeenkomen met de geest van kintsugi. Als je ze leest, verandert je kijk op gebroken dingen vast een beetje.
De bladeren van de eik vallen neer zonder ooit herfstkleuren te krijgen, en stapelen zich op het pad naar de bergtempel diep in de bergen — de eenzaamheid van die weg. — waka-gedicht van Jien
![]()
Bron: Wikipedia
Jien was een monnik van de Tendai-school※, actief in de 12e en 13e eeuw. Hij bezingt de bladeren van de eikenboom die groen blijven en vallen zonder herfstkleuren te krijgen.
Als je alleen het woord hoort, voel je bij ‘eenzaamheid’ misschien iets negatiefs, maar het drukt het gevoel uit dat in het beeld van verdorde bladeren die zich opstapelen, een natuurlijke, niet-kunstmatige eenzaamheid en een vervulling van het hart worden gevonden.
Deze ‘eenzaamheid’ is bij kintsugi een belangrijk woord dat de houding uitdrukt om waarde te zien in iets dat vervallen of gebroken is.
※ Een van de belangrijkste stromingen van het Japanse boeddhisme
De stroom van een rivier houdt nooit op, en toch is het water nooit hetzelfde. — Kamo no Chōmei, ‘Hōjōki’

Bron: Wikipedia
Dit is een uitspraak die ‘mujō’ (vergankelijkheid) uitdrukt: niets blijft onveranderlijk. Kamo no Chōmei, de auteur, maakte in zijn leven branden, wervelwinden en hongersnoden mee, en in ‘Hōjōki’ vertelt hij in essayvorm, vanuit zijn eigen ervaring, over de vergankelijkheid van alles wat verandert.
Kintsugi is een techniek die nieuwe waarde creëert door iets gebrokens met goud te verbinden. Dat er in de loop van de tijd steeds meer gouden versieringen van breuken ontstaan, is ook ‘mujō’. Hoewel reparatie het mogelijk maakt het stuk voor altijd te gebruiken, geniet je in werkelijkheid ook van de verandering van het stuk zelf.
In alles is het de oude tijd die men het meest mist. — Yoshida Kenkō, ‘Tsurezuregusa’

Bron: Wikipedia
‘Tsurezuregusa’ is een klassiek Japans literair werk, geschreven in de late 14e eeuw. Dit citaat, dat verlangt naar het goede van vroeger tijden, drukt de Japanse waarde uit om technieken en voorwerpen generatie na generatie te koesteren en er waarde in te zien.
Dit citaat gaat daarna verder met ‘de huidige stijl lijkt almaar lager en vulgairder te worden’, wat zegt dat nieuwe dingen steeds vulgairder (minder verfijnd) lijken te worden. Ook nu nog zijn er misschien mensen die dit gevoel herkennen bij het zien van de verlaging van kosten en massaproductie van technieken en voorwerpen.
Als het verborgen blijft, is het een bloem. Als het niet verborgen blijft, kan het geen bloem zijn. — Zeami, ‘Fūshikaden’

Bron: officiële website van Kadokawa
‘Fūshikaden’ is het oudste Japanse boek over theater, geschreven door de Noh-acteur Zeami. Samengevat betekent dit citaat dat het bij het tonen van kunst belangrijk is om niet alles te laten zien, maar een bepaalde mate van ‘verhulling’ of ‘ruimte’ te behouden.
Bij kintsugi wordt alleen het litteken met goud versierd. Het hele stuk wordt nooit volledig met goud bedekt. Het mooie spoor van kintsugi bestaat juist dankzij de ‘ruimte’ van het stuk zelf.
Als je het onveranderlijke niet kent, ken je de waarheid niet echt. — Matsuo Bashō, ‘Sanzōshi’
![]()
Bron: Wikipedia
Matsuo Bashō was de dichter die de Japanse haiku vestigde. Hij is beroemd omdat hij door heel Japan reisde en talloze gedichten schreef.
Dit citaat betekent dat je pas de ware kunst kunt beheersen als je zowel ‘de onveranderlijke, universele waarheid (fueki)’ als ‘de nieuwheid die verandert met de tijd en omstandigheden (ryūkō)’ begrijpt.
Als je het stuk dat je lang blijft gebruiken ziet als het ‘onveranderlijke’, en het kintsugi-spoor op de gebroken plek als het ‘veranderlijke’, dan zie je dat kintsugi een techniek is die deze artistieke waarde van Bashō belichaamt.
Ware schoonheid wordt alleen gevonden door degene die het ‘onvolmaakte’ in zijn eigen hart voltooit. — Okakura Tenshin, ‘Het boek van thee’
![]()
Bron: Wikipedia
Okakura Tenshin was een kunstcriticus die actief was in de late 18e eeuw en de oprichter van het ‘Japan Art Institute’. Dit citaat raakt precies de kern van de Japanse kunst: het stelt dat juist ‘onvolmaaktheid’ schoonheid voortbrengt.
Een citaat dat perfect past bij kintsugi, waarbij een gebroken, onvolmaakt stuk met goud wordt verbonden.
Schoonheid ligt niet in het object zelf, maar in het patroon van schaduw en het spel van licht en donker dat objecten samen creëren. — Tanizaki Jun’ichirō, ‘In Praise of Shadows’
![]()
Bron: Wikipedia
Dit is een citaat van een esthetisch schrijver, die in contrast met de westerse kunst — die de vorm, contouren en helderheid van kleur belangrijk vindt — zegt: Japanse schoonheid ligt niet in het object, maar in de omgeving en de manier waarop schaduw valt.
Dat de schoonheid van een kunstwerk niet in het werk zelf ligt, maar in de achtergrond waarin het ontstond en hoe het is gebruikt, is iets waarmee niet alleen in de Japanse kunst, maar ook wereldwijd veel mensen zich kunnen identificeren, toch?
Dat met kintsugi hersteld aardewerk niet alleen voor decoratie maar ook voor dagelijks gebruik is, heeft ook betekenis. Je voelt schoonheid in het versieren van iets dat je dagelijks gebruikt.
‘Schoonheid’ schuilt niet alleen in bonte, levendige kleuren. — Akutagawa Ryūnosuke, ‘Literair, al te literair’
![]()
Bron: Wikipedia
Een citaat uit een essay dat de grote Japanse schrijver Akutagawa Ryūnosuke in een tijdschrift publiceerde. Dit werk werd bekend door het debat met zijn tijdgenoot Tanizaki Jun’ichirō over ‘de artistieke waarde van de plot in romans’, maar dit citaat werd gebruikt als lof voor de schrijfstijl van Shiga Naoya.
‘Bonte kleuren’ verwijst naar een verheven, indrukwekkende uitdrukking, en als contrast daarmee drukt dit citaat de boodschap uit dat men meer aandacht zou moeten besteden aan Shiga Naoya’s alledaagse, op realiteit gerichte stijl.
Met kintsugi hersteld aardewerk is geenszins louter decoratie. Het is servies dat je dagelijks gebruikt en dat met goud is gerepareerd. Daarin schuilt realiteit — het is de essentie van het dagelijks leven, waarin je op een onverwacht moment schoonheid voelt.
Eén bloem roept meer bloei op dan honderd bloemen. — Kawabata Yasunari, ‘Japan, the Beautiful and Myself’
![]()
Bron: Wikipedia
Kawabata Yasunari was de eerste Japanse schrijver die de Nobelprijs won. Hij beschrijft het Japanse gevoel dat ware bloei en levenskracht juist worden gevoeld in bescheiden eenvoud, meer dan in overdreven pracht.
Mooie dingen zijn niet beter als er meer van zijn. Dat een enkele gouden lijn op sober servies mooier aanvoelt, komt misschien door de Japanse geest die ware schoonheid draagt.
Het leven kun je telkens opnieuw beginnen. Mensen leven terwijl ze zichzelf herstellen. — Hori Michihiro, ‘Kintsugi Ojisan’

Bron: SHURO
Dit is een passage uit een recent uitgebrachte manga. Het is een citaat dat het leven vergelijkt met kintsugi: net zoals een gebroken stuk met kintsugi wordt verbonden, kan ook een mensenleven zich telkens herstellend verder ontwikkelen.
Als je denkt dat je fouten in je leven niet meer kunt herstellen, denk dan gerust aan dit citaat. Juist wanneer je neerslachtig bent, zal dit citaat je raken.
Het gedetailleerde proces van kintsugi wordt ook in mangavorm getekend, dus als je geïnteresseerd bent, pak het gerust eens op.
8 internationale citaten over kintsugi, over de grenzen heen
Hoewel kintsugi een traditionele Japanse techniek is, verspreidt het zich wereldwijd als de filosofie ‘mooi worden terwijl je je littekens draagt’.
In een wereld die perfectie waardeert, heeft de houding om betekenis te geven aan afsplinteringen en scheuren stilletjes het hart van veel mensen gered. Hier stellen we citaten voor uit buitenlandse woorden en gedachten die resoneren met kintsugi. Laat deze ‘woorden van vernieuwing’, die over grenzen heen resoneren, ook stilletjes in jou achterblijven.
Schade is iets om niet te vergeten, iets waardevols; het is er niet om te verbergen, maar een middel om een werk mooier te maken. Zij gebruiken geen onzichtbare secondelijm, maar goud. Want een fout mag nooit lelijk zijn. — Penny Reid

Bron: Romancelandia Wiki
Penny Reid is een Amerikaanse romanceschrijfster. Ze beschrijft een gebroken stuk als ‘een fout’, en de manier waarop ze schrijft over het gebruik van goud daarop, bevestigt als het ware de fout zelf.
Terwijl je iets repareerde, kwam je er echt meer van te houden. Want je wist dat het verlangde om opnieuw samengesteld te worden. En als je met je vingertoppen over het oppervlak streek, kon alleen jij de talloze scheurtjes voelen. Dat was een sterkere band dan simpel eigendom. — Nicholson Baker, ‘Room Temperature’

Bron: Kinokuniya Shoten
Hier wordt over met kintsugi hersteld aardewerk verteld vanuit een interessante invalshoek. Dat alleen jij de talloze scheurtjes kunt voelen, komt omdat alleen jij de betekenis van die littekens kent.
Zelfs als het voor anderen gewoon mooi met kintsugi hersteld aardewerk is, is het voor jou een partner met wie je ervaringen hebt gedeeld, en kun je er meer gehechtheid aan voelen.
Het idee dat breken en herstellen deel zijn van het verhaal, en niet iets om te verachten of te verbergen, fascineerde Alice. — Holly Ringland, ‘The Lost Flowers of Alice Hart’

Bron: Shueisha
Dat breken en herstellen deel zijn van het verhaal, is een interessante interpretatie. Kintsugi wordt behandeld als een ‘ritueel van vernieuwing’, en krijgt in het verhaal een speciale betekenis die verder gaat dan simpelweg een stuk repareren.
Een gebrek verlaagt niet de waarde van een werk, maar wordt juist een focuspunt, een gebied dat zowel fysiek als esthetisch krachtig is. Het litteken vertelt het verhaal van het werk en legt eerdere ervaringen vast. — Rick Rubin, ‘The Creative Act’

Bron: Jeane Books
Rick Rubin is een Amerikaanse muziekproducent. Dit boek biedt 78 inzichten om creativiteit te vergroten, en daarin stond ook een verwijzing naar kintsugi.
Hij ziet het litteken als schoonheid die verbonden is met eerdere ervaringen, en spreekt er positief over.
Het heet kintsugi. Je breekt een pot en zet hem zorgvuldig weer in elkaar met hars waarin goud is gemengd. Dit symboliseert dat je een litteken niet simpelweg moet herstellen en vergeten, maar in jezelf moet opnemen. — David Wong, ‘Futuristic Violence and Fancy Suits’

Bron: Wikipedia
Dit is een thrillerroman, een sciencefiction-/nabije-toekomstthriller met elementen van dark comedy, waarin kintsugi wordt genoemd.
Kintsugi is niet alleen een reparatiemethode, maar ook een filosofie. Het is het geloof dat schade, scheuren en herstel niet iets zijn om te verbergen, maar een waardevol, gekoesterd onderdeel van de geschiedenis van een voorwerp worden. In feite wordt een werk juist mooier omdat het gebroken is. — Kathleen Tessaro

Bron: Kinokuniya Shoten
Kathleen Tessaro is een Amerikaanse historische romanschrijfster. Omdat enkele van haar werken ook in het Japans zijn vertaald, zijn er misschien ook Japanse lezers die haar kennen.
In deze uitspraak wordt kintsugi beschreven als een reparatiemethode die een breuk of afsplintering niet als ‘mislukking’ verbergt, maar accepteert als de tijd die het stuk heeft doorgemaakt.
Schoonheid kan de verloren scherven van het hart omvormen tot poëzie, spiritueel herbouwen, en het gebrokene herscheppen tot een nieuwe realiteit. Net als bij de Japanse kintsugi, de Japanse techniek waarbij aardewerk niet wordt hersteld door het gebroken deel te verbergen, maar door het gewoon te accepteren, eren wij de geschiedenis en prijzen we de onvolmaaktheid. — Erik Pevernagie

Bron: Wikipedia
Erik Pevernagie is een Belgische schilder.
In zijn woorden over schoonheid klinkt de geest van kintsugi door. Daarin is respect te zien voor de Japanse techniek die, via herschepping, onvolmaaktheid prijst.
Moeite wordt jouw verhaal. Dat is de schoonheid van kintsugi. Jouw scheuren kunnen jouw mooiste deel worden. — Candice Kumai

Kintsugi is niet zomaar een ‘reparatie’
Kintsugi is een techniek om een gebroken stuk te herstellen, maar leert ons meer dan dat: ‘hoe te leven na het breken’. Niet het litteken verwijderen, maar mooi worden terwijl je het litteken draagt — die gedachte geldt zowel voor voorwerpen als voor mensen.
Kintsugi gaat inmiddels verder dan ‘reparatie’ en raakt aan waarden en manieren van denken. Door kintsugi kun je misschien ook het ‘gebroken deel’ in jezelf een beetje meer leren liefhebben.















Laat een reactie achter
Deze site wordt beschermd door hCaptcha en het privacybeleid en de servicevoorwaarden van hCaptcha zijn van toepassing.