Wat je moet weten over de veiligheid voordat je Porcelaine 150 gebruikt voor kintsugi-achtig doe-het-zelven

Gebroken servies of een mok met een afgebroken stukje. Zonde om weg te gooien, maar echte kintsugi lijkt moeilijk. Misschien denk je daarom ook aan een kintsugi-achtig doe-het-zelfproject met Porcelaine 150?

Porcelaine 150 is een waterbasis acrylverf voor keramiek van het Franse verfmerk Pebeo. De gouden outliner lijkt op de lijnen van kintsugi, en daarom wordt hij vooral via social media en persoonlijke blogs verspreid als materiaal voor “kintsugi-achtig doe-het-zelven”.

Ook bij ANYTSUGI komen er soms vragen binnen als “Kan ik servies dat ik met Porcelaine 150 heb gerepareerd gewoon blijven gebruiken?” Daarom hebben we dit artikel geschreven, om die vraag eerlijk te beantwoorden.

Conclusie: kintsugi-achtig doe-het-zelven met Porcelaine 150 raden we niet aan voor servies

Eerst mijn conclusie.

Voor het herstellen van servies dat je dagelijks gebruikt, raad ik Porcelaine 150 niet aan.

Daar zijn drie hoofdredenen voor.

Reden ① Voedselveiligheid is niet gewaarborgd

Op Porcelaine 150 staat het AP-keurmerk (een veiligheidskeurmerk volgens de Amerikaanse ACMI-norm). Wie dit keurmerk ziet, concludeert al snel dat de voedselveiligheid gegarandeerd is, maar dat klopt niet.

Het AP-keurmerk geeft aan dat “dit product geen stoffen bevat die chronische gezondheidsschade veroorzaken”, dus het gaat om veiligheid als verf. Het is geen veiligheidsnorm die uitgaat van contact met voedsel of de mond.

Het risico van acrylverf op de drinkrand of op plekken waar voedsel direct mee in aanraking komt, bij dagelijks gebruik, wordt dus niet gedekt door het AP-keurmerk.

Reden ② Risico op loslaten en slijtage

Porcelaine 150 hecht beter als je het in de oven inbrandt, maar bij dagelijks gebruik (vaatwasser, afwassen met een spons, zuren in voedsel) kan het geleidelijk slijten en loslaten. Dat er onzichtbaar kleine verfdeeltjes in het eten terechtkomen, kunnen we niet uitsluiten.

Reden ③ Ook de officiële visie van Pebeo is “niet aanbevolen”

In de officiële Q&A van Pebeo Japon staat een antwoord in de trant van: “we raden aan om zoveel mogelijk te vermijden dat je verf aanbrengt op plekken waar de mond of voedsel mee in aanraking komt”.

Bron: officiële website van Pebeo

De fabrikant zelf raadt het dus niet aan…! In veel blogartikelen die kintsugi-achtig doe-het-zelven met Porcelaine 150 voorstellen, wordt dit niet vermeld, dus let hier goed op.

We hebben het vergeleken met echte kintsugi

We hebben kintsugi-achtig doe-het-zelven met Porcelaine 150 vergeleken met echte kintsugi.

Als ik eerlijk ben, vond ik het gemak van Porcelaine 150 toen ik deze tabel opstelde toch aantrekkelijk. Met één stuk gereedschap en een paar honderd yen krijg je inderdaad een kintsugi-achtige look. Juist daarom willen we je de juiste informatie geven.

① Materiaal (acrylverf op waterbasis vs. urushi)

Porcelaine 150 is een acrylverf. De natuurlijke urushi die bij echte kintsugi wordt gebruikt, vormt na het uitharden een zeer harde laag en wordt al sinds lang gebruikt voor het lakken en herstellen van servies. De historische staat van dienst op het gebied van voedselveiligheid is totaal anders.

Bovendien kun je met Porcelaine 150 alleen “verven”. Het heeft geen kracht om gebroken scherven aan elkaar te lijmen. Wil je gebroken servies gebruiken, dan moet je eerst een aparte lijm gebruiken (kies een product dat dicht bij voedselveilig komt, zoals Titebond) en daarna Porcelaine 150 op de naad aanbrengen.

② Voedselveiligheid

Zoals hierboven gezegd is de veiligheid van Porcelaine 150 bij contact met voedsel onduidelijk. Echte urushi daarentegen wordt na het uitharden als onbedenkelijk beschouwd bij contact met voedsel en heeft een lange staat van dienst bij het lakken van servies.

③ Duurzaamheid en levensduur

Een acryllaag is niet bestand tegen slijtage door dagelijks gebruik. Bij herhaald gebruik als servies kan hij al na enkele maanden tot enkele jaren gaan loslaten. Echte kintsugi, mits goed afgewerkt, is lang te gebruiken.

④ Kosten en moeilijkheidsgraad

Porcelaine 150 is voordelig, vanaf een paar honderd yen, en makkelijk om mee te beginnen, terwijl een kintsugi-set met ongeveer tienduizend yen duurder is.

Kintsugi is moeilijker dan Porcelaine 150, dat je alleen hoeft aan te brengen, maar vergis je niet: “kintsugi is geen hoogstaande techniek die alleen ambachtslieden beheersen”. Ook beginners kunnen het verrassend goed afmaken als ze de stappen volgen.

Wil je servies repareren? Overweeg dan ook kintsugi

Persoonlijk hoop ik dat mensen die denken “Porcelaine 150 maakt me onzeker over de veiligheid, maar ik wil mijn servies wel repareren” echt kintsugi proberen. Het eindresultaat is een stuk mooier.

Kintsugi met echte urushi is een traditionele Japanse techniek waarbij barsten en afgebroken stukjes met urushi worden gelijmd en opgevuld en met goudpoeder worden afgewerkt. Uitgeharde urushi is zeer veilig voor voedsel, en correct afgewerkt aardewerk kun je weer lange tijd als servies blijven gebruiken.

De laatste tijd is het ook populair als digitale detox en als hobby voor volwassenen.

Bij ANYTSUGI hebben we kintsugi-sets voor beginners. Wil je met een gerust hart je servies blijven gebruiken, kijk dan hier.

→ [Bekijk de kintsugi-set van ANYTSUGI]