"Kintsugi" wordt in het Engels gewoon "kintsugi" genoemd, en inmiddels is het wereldwijd een bekend begrip. Een zoekopdracht op Google laat zien dat er alleen al in de Engelstalige wereld maandelijks ongeveer 60.000 zoekopdrachten zijn.
En het zijn niet alleen keramisten of restaurateurs die hiernaar zoeken. Het zijn mensen die worstelen met het leven, mensen die geinteresseerd zijn in mindfulness — kortom, mensen die een gewond hart willen helen.
In Japan is kintsugi bekend als "de techniek om gebroken servies te herstellen", maar in het buitenland verspreidt het zich als "een levensfilosofie". En de manier waarop dit gebeurt, is behoorlijk interessant.
Wat westerlingen zien in "kintsugi"
Wanneer kintsugi in het buitenland wordt besproken, duikt er altijd een vaste gedachte op: "een litteken is niet iets om te verbergen, maar iets om trots op te zijn".
De Amerikaanse schrijfster Penny Reid schrijft in een van haar werken:
"They don't use invisible superglue, they use gold, because your failures are not meant to be ugly." (Ze gebruiken geen onzichtbare superlijm, maar goud, want jouw mislukkingen zijn niet bedoeld om lelijk te zijn.)
De Japans-Amerikaanse chef en schrijfster Candice Kumai zegt:
"Your cracks can become your most beautiful parts." (Jouw scheuren kunnen jouw mooiste onderdelen worden.)
Ook muziekproducent Rick Rubin heeft het in zijn boek over kintsugi en stelt dat "een litteken de waarde van een werk niet verlaagt. Het wordt juist het middelpunt van kracht."
Wat deze woorden gemeen hebben, is dat kintsugi niet wordt gebruikt als "reparatie van een voorwerp", maar als "metafoor voor menselijke veerkracht".
Waarom is het in het buitenland zo wijdverspreid geraakt?
In het Westen lijkt er de laatste jaren een groeiende tegenreactie te zijn op de nadelen van perfectionisme. Veel mensen zijn het zat om op sociale media voortdurend met anderen te worden vergeleken, in een samenleving waar mislukkingen direct zichtbaar worden.
Daar kwam kintsugi op het juiste moment. Een Japanse techniek met meer dan 500 jaar geschiedenis bleek perfect aan te sluiten bij de uitdaging van de moderne mens: "zelfacceptatie". De boodschap van kintsugi — "je hoeft je littekens en mislukkingen niet te verbergen" — raakte veel mensen diep.
Ook op de blog van de Mayo Clinic (een Amerikaanse zorginstelling) is een artikel over kintsugi verschenen, waarin het wordt gepresenteerd als "een denkwijze om moeilijkheden in het leven te overwinnen". Ook tijdens TEDx-presentaties zijn er lezingen over kintsugi gehouden, en het verschijnt steeds vaker in buitenlandse zakelijke en zelfhulpboeken.
De filosofie van kintsugi, vanuit technisch perspectief bekeken
Urushi-lak hardt uit doordat een stof genaamd urushiol, onder invloed van een enzym, oxidatief polymeriseert en een driedimensionaal polymeernetwerk vormt. Door deze chemische verandering ontstaat er dus een "nieuwe stof".
Daarnaast gebruik je bij het repareren van grote gaten met kintsugi "Kokuso-urushi". Je kunt Kokuso-urushi maar ongeveer 1 mm dik per keer aanbrengen. Als je het te dik aanbrengt, hardt het van binnen niet goed uit. Daarom breng je het laagje voor laagje aan, telkens een paar dagen wachtend voordat je een nieuwe laag toevoegt — door dit te herhalen, komt het eindresultaat steeds dichterbij.
"Je kunt het niet opjagen." "Je kunt het maar een klein beetje per keer vooruit laten gaan." "Maar het hardt gegarandeerd steeds verder uit."
Als je zegt dat dit proces zelf wel iets heeft van herstel van een wond, dan heb je wel een punt. Ik herinner me dat Kazumi Murose, levende nationale schat op het gebied van maki-e, in zijn boek schreef dat "het beeld van uithardende urushi-lak lijkt op menselijk bloed".
Het proces waarmee een menselijke wond heelt en het proces waarmee urushi-lak servies herstelt, lijken inderdaad op elkaar.
Iemand kwam speciaal uit het buitenland om een kit op te halen
Terwijl we ANYTSUGI runnen, is er iets gebeurd dat ons is bijgebleven.
Een klant die vanuit het buitenland in Japan op reis was, kwam speciaal langs om persoonlijk een kit op te halen. "Ik wilde de kintsugi-kit per se in Japan kopen", zei ze.
Op dat moment voelden we het opnieuw: kintsugi is niet langer iets wat alleen van Japan is. Dat voelde trots, maar tegelijk dachten we ook: "we moeten dit nog beter overbrengen".
Door kintsugi zelf te "proberen", verandert er iets
Buitenlandse gebruikers zeggen vaak hetzelfde: "Door het zelf te proberen, begreep ik het pas echt — meer dan door erover te lezen."
Urushi-lak met een penseel aanbrengen, geduldig wachten tot het uithardt, goudpoeder erop strooien. De tijd die je, zonder telefoon, met het servies doorbrengt. Het gevoel dat je "stap voor stap dichter bij het eindresultaat komt". Dat is de reden waarom dit als mindfulness-ervaring wordt gewaardeerd.
Ook in Japan willen we, naast het doel van "servies repareren", de cultuur verspreiden om van kintsugi te genieten als een manier om "tijd te besteden".
ANYTSUGI heeft een kit waarmee je thuis traditionele urushi-kintsugi kunt ervaren. Natuurlijke urushi-lak, goudpoeder, een penseel en alles wat je nodig hebt, zit erin — bekijk het hieronder als je geinteresseerd bent.
Laat een reactie achter
Deze site wordt beschermd door hCaptcha en het privacybeleid en de servicevoorwaarden van hCaptcha zijn van toepassing.